Mikilvægasta vandamál okkar tíma snýr að því hvernig við munum takast á við umhverfisvandann
sem við höfum sjálf skapað.
Ríkisstjórnir þrátta og alþjóðlegar stofnanir virðast standa ráðþrota gagnvart ógninni, og það er
kominn tími til að við tökum sjálf ábyrgð á okkar þætti í þróuninni.
Ellen Inga hefur dregið vandann upp í ljósmyndaröðum sem sýna hlutdeild hvers Íslendings:
Fjölda þeirra birkitrjáa sem hvert okkar þarf að planta til að jafna kolefnislosun þjóðarinnar,
plastið sem við köstum frá okkur og matinn sem við sóum.
Við erum kannski vön að sjá svona úttekt í ópersónulegum töflum í dagblöðum en Ellen Inga sýnir
okkur hverja einustu trjáplöntu, hvern plastpoka og eplin sem eru ígildi matarins sem við hendum,
samtals 52,5 epli á mánuði (úr einu er búið að taka bita sem kannski minnir okkur á syndafallið).
Þetta snýst ekki bara um töflur og tölur.
Til að jafna út kolefnislosunina þarf hver Íslendingur að planta 193 birkitrjám á mánuði.
Fjöldi plastpokanna er yfirþyrmandi.  Með því að mynda hvern fyrir sig undirstrikar
Ellen Inga skilaboðin á eftirminnilegan hátt.
Vandamálið er ekki fjarlægt eða ópersónulegt heldur horfumst við, hvert og eitt okkar, í augu við það hér og nú.
Texti: Jón Proppé